Όρνιθες και χοίροι

Δυο επαναστάσεις ζώων, δυο φανταστικές πολιτείες, δυο ουτοπίες με απόσταση 15 αιώνων. Αριστοφάνης και Orwell μοιράζονται τα ίδια όνειρα, την ίδια τάση φυγής · άλλοτε αιθεροβάμονες κι άλλοτε προσγειωμένοι σε μιαν αδυσώπητη πραγματικότητα. Δυο κλασικά έργα με πιθανές υπόγειες συνδέσεις παρουσιάζονται στο κείμενο αυτό.

Το τελευταίο αίμα

Θεοί, πόλις, ηθική, μεταφυσική. Και στο κέντρο όλων ο Άνθρωπος. Τί σημαίνουν όλα αυτά στην Αττική τραγωδία, σε ένα από τα υψηλότερα είδη τέχνης που γέννησε ποτέ ο ανθρώπινος πολιτισμός; Το παρόν κείμενο αποτελεί μια σύντομη περιήγηση στον κόσμο του Αισχύλου και του Σοφοκλή.

O T.S. Eliot και το Brexit

Τι είναι κουλτούρα, ποιά είναι τα χαρακτηριστικά της και πώς αυτή προάγεται; Αυτά αναρωτιέται ο ποιητής T.S. Eliot σε ένα κείμενο από το μακρινό 1948 και μάς κάνει να αναλογιστούμε πώς αυτές οι σκέψεις του μπορούν να είναι επίκαιρες για εμάς ακόμη και σήμερα.

Η χαρά της ζωής

Η χαρά της ζωής είναι η χαρά του έρωτα. Πώς έφθασε ο δυτικός πολιτισμός στη δαιμονοποίηση του έρωτα; Ποιόν ρόλο έπαιξε η Χριστιανική πίστη και πώς αυτή ερμηνεύτηκε ή παρερμηνεύτηκε από την Εκκλησία; Το παρόν κείμενο κινείται σ'έναν νοητό άξονα που συνδέει τον Αριστοτέλη, τον Χριστό και την Δυτική κοσμοαντίληψη και αποπειράται να έρθει αντιμέτωπο με τα ερωτήματα αυτά.

Επιστολή προς Δημοκήδη (περί φιλίας)

Το κείμενο αυτό αποτελεί μια επιστολή σ'έναν πολύτιμο φίλο, αλλά και μια ματιά στις απόψεις του Αριστοτέλη επάνω στην αξία και στις προϋποθέσεις ενός μεγάλου αγαθού, της φιλίας.

‘Πάντα σκιᾶς ἀσθενέστερα…’

Είναι η ζωή μας λίγη; Είναι ο θάνατος φοβερός; Υπάρχει ελπίδα και τρόπος να δώσουμε αξία και νόημα στη ζωή μας αψηφώντας τη φυσική φθορά κι έκπτωση; Ιατρική, Φιλοσοφία και Θεολογία καλούνται να δώσουν κάποιες απαντήσεις σε αυτό το κείμενο, ανήμερα Μεγάλης Παρασκευής.

Αναζητώντας το χαμένο… παρόν

Τί εμπνέει αλήθεια τους συγγραφείς μας; Το παρόν ή το παρελθόν; Τα σύγχρονα ή τα περασμένα; Η φαντασία ή η πραγματικότητα; Πού βρίσκεται η αλήθεια ενός έργου και πότε αυτό καταφέρνει να μας συγκινήσει; Κάποιες σκέψεις σχετικά με τα ερωτήματα αυτά θα βρείτε στο κείμενο αυτό, με αφορμή μια πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του Δημοσθένη Παπαμάρκου με τίτλο 'Γκιάκ'.