‘Θεός᾽ και δαίμων

Τον Μάρτη του 1953 ο Στάλιν πεθαίνει και μια απέραντη χώρα παραλύει. Εκατομμύρια ανθρώπων θα συρρεύσουν στην Μόσχα για το τριήμερο πένθος και την κηδεία. Σιωπή, δάκρυα, παγωνιά. Τί αισθάνονται άραγε αληθινά αυτοί οι άνθρωποι; Ο Sergei Loznitsa με το τελευταίο του ντοκυμαντέρ μάς κάνει να αναλογιστούμε...

Αντιλαβές: Έρως στρεβλός

Η θλιβερή επικαιρότητα με τις αποκαλύψεις ανάρμοστων συμπεριφορών ψυχολογικής και σεξουαλικής βίας έγινε η αφορμή για το παρόν κείμενο. Μια ανάγνωση στα γεγονότα και μια πρόταση για το πώς θα μπορούσαμε ίσως όλοι μαζί ως κοινωνία να θωρακίσουμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Σημειώσεις ενός γιατρού από τα μετόπισθεν…

Ανθρώπινες ιστορίες σε καιρό πανδημίας... Ας ελπίσουμε η νέα χρονιά να είναι καλύτερη. Για όλους!

Όρνιθες και χοίροι

Δυο επαναστάσεις ζώων, δυο φανταστικές πολιτείες, δυο ουτοπίες με απόσταση 15 αιώνων. Αριστοφάνης και Orwell μοιράζονται τα ίδια όνειρα, την ίδια τάση φυγής · άλλοτε αιθεροβάμονες κι άλλοτε προσγειωμένοι σε μιαν αδυσώπητη πραγματικότητα. Δυο κλασικά έργα με πιθανές υπόγειες συνδέσεις παρουσιάζονται στο κείμενο αυτό.

Το τελευταίο αίμα

Θεοί, πόλις, ηθική, μεταφυσική. Και στο κέντρο όλων ο Άνθρωπος. Τί σημαίνουν όλα αυτά στην Αττική τραγωδία, σε ένα από τα υψηλότερα είδη τέχνης που γέννησε ποτέ ο ανθρώπινος πολιτισμός; Το παρόν κείμενο αποτελεί μια σύντομη περιήγηση στον κόσμο του Αισχύλου και του Σοφοκλή.